Over een paar dagen is het 8 maart: Internationale Vrouwendag. Een dag die meer dan honderd jaar geleden ontstond, toen duizenden vrouwen de straat op gingen in New York om te eisen wat hun toekwam: gelijk loon, betere omstandigheden en het recht om mee te tellen. Die strijd heeft veel opgeleverd. Maar hij is nog niet voorbij.
Op deze vrouwendag vieren we de inzet van vrouwen die vochten voor dingen die nu heel gewoon lijken. Het recht om te stemmen. Het recht om te werken. Het recht om zelf te beslissen over je eigen leven. En dat hebben we samen voor elkaar gekregen. Vrouwen uit verschillende landen en verschillende generaties. Internationale Vrouwendag herinnert ons eraan dat we meer bereiken als we elkaar vasthouden dan als we het alleen proberen.
Dag van echte hoop
Ik kom ook weleens het idee tegen dat gelijkheid al bereikt is. Dat we er zijn. Dat feminisme niet meer nodig is. Dat gevoel begrijp ik. Wat er aan de hand is met vrouwenrechten, is dat er op veel plekken een dubbele beweging zichtbaar is. Aan de ene kant is er vooruitgang: vrouwen spreken, organiseren, publiceren, leiden, weigeren stilte. Aan de andere kant komt daar een felle tegenreactie op. Juist wanneer vrouwen meer ruimte opeisen over hun lichaam, arbeid, veiligheid, seksualiteit, kennis en politieke stem, ontstaat er nervositeit. Dan wordt emancipatie ineens afgeschilderd als overdrijving, polarisatie of bedreiging. Dat zien we nu gebeuren, wereldwijd. Juist daarom is het zo belangrijk dat we deze dag blijven markeren. Niet als klaagdag, maar als verbindingsdag. Een dag waarop we zeggen: jij telt mee. Jouw verhaal telt mee. Wij staan samen.
Als ik in West rondkijk, zie ik: vrouwen die elkaar helpen. Die organisaties opbouwen. Die voor elkaars kinderen zorgen, elkaars bedrijfjes steunen, elkaar moed inspreken. Vrouwen die niet wachten tot de wereld verandert, maar zelf beginnen te bouwen. Dat geeft mij hoop. Niet het naïeve soort hoop, maar de echte: de hoop die je krijgt als je ziet wat mensen samen kunnen.
Vier het zelf thuis
Je hoeft niet naar een groot evenement om Vrouwendag te vieren. Je kunt het klein en persoonlijk maken. Bel een vrouw die jou heeft geïnspireerd en vertel haar dat. Lees het verhaal van een vrouw die je nog niet kent. Koop bloemen voor jezelf of voor een buurvrouw. Eet samen met vriendinnen en praat over wat jullie hebben meegemaakt, en wat jullie willen. Vraag een jonge vrouw in je omgeving hoe het met haar gaat – hoe het écht gaat.
Want aandacht is ook een vorm van verbinding. Als je een vrouw ziet, als je haar verhaal hoort en haar inspiratie deelt met anderen, geef je haar een plek. En een plek in het verhaal van je familie, je wijk, je stad. Dat is niet niets. Dat is alles.
Fijne Internationale Vrouwendag.
