Bij Café de Vos in de Bilderdijkstraat kun je een driegangenmenu rond kipsaté bouwen. Patricia noemt het menu ‘de culinaire soundtrack van haar jeugd’ en kreeg zin om te poolen. “Biertje erbij, beetje ouwehoeren, beetje spelen, beetje hangen.”
Op de plek waar in september 2024 Maud begon als ‘klassiek eetcafé met een frisse, gezellige twist’, zit nu sinds twee weken Café de Vos. Kort na de opening beschreef ik Maud aan de Bilderdijkstraat 205H als ‘een plek waar je stress soepel wegsijpelt’.
En dat terwijl de zaak eigenaren Tijn Verstappen en Manuel Broekman al snel de nodige hoofdbrekens moet hebben bezorgd. Augustus vorig jaar stopten de posts op Insta en meldde Google dat Maud tijdelijk gesloten was.
Horecafamilie Van Breda
Inmiddels zit er weer leven in het hoekpand in Oud-West. Met dank aan horecafamilie Van Breda, die je kunt kennen van Webers en Lux in het centrum en Helmers en Jacob in Oud-West.
Laatstgenoemde zit ook in de Bilderdijkstraat (nr. 217). Bij de start twee jaar terug profileerde Jacob zich als ‘restobar’ en serveerde het personeel gerechten als gele biet, amandelcrème en soya beurre blanc. Ga je er nu heen, dan eet je ‘gewoon’ een tosti kaas of frietje (vega) rendang.
Dezelfde tendens van vrij complex naar no-nonsense signaleer ik ook bij de transitie van Maud naar Café de Vos. Mauds steak tartaar op brioche met Parmezaanse kaas, pittige mayo en kruidensla of iets soortgelijks zul je bij De Vos niet vinden. Maar wat dan wél?
Ruim saté-aanbod
Dan zal ik je vertellen: loempia’s met groentevulling, friet met Frans stoofvlees, een broodje hete kip, een twaalfuurtje – tomatensoep en een tosti kaas (11,50 euro). Als liefhebber van saté, die overigens niemand beter kan maken dan mijn Indische moeder, sla ik vooral aan op het ruime saté-aanbod: kipsaté los met pindasaus als snack en kipsaté met pindasaus, friet en salade als hoofdgerecht (17,50 euro). Bolletje vanille-ijs erna en, hoppa, daar is je driegangenmenu. Simple comme bonjour.
“Het klopt dat we de kaart simpel hebben gehouden”, zegt een medewerkster. “Maar we hebben genoeg te kiezen.” Naast gerechten die tot de culinaire soundtrack van mijn jeugd behoren, zie ik ook gerechten die later in Nederland arriveerden, zoals een salade niçoise en ribollita (Toscaanse broodsoep met groenten).
Wat ik dan weer wel lekker old skool vind is de grote pooltafel achterin. Biertje erbij, beetje ouwehoeren, beetje spelen, beetje hangen. Ik zie het helemaal gebeuren in het frutselloze en toch warme interieur.
Parallel
Op het terras analyseer ik mijn tomatensoep: géén kwak crème fraîche erin – halleluja! Maar de heerlijk pure smaak van tomaat en basilicum. De verhouding soep (een halve soepkom) en brood (ruim een half stokbrood) kan echter beter: meer soep, graag.
Ondertussen gluur ik naar de voorbijgangers en trek ik een parallel tussen Café de Vos en een ander sympathiek café waar ik onlangs was: Meneer van Galen in De Baarsjes. In een wereld die steeds complexer wordt, kiest de horeca in West voor iets vertrouwds en houdt de branche het simpel. Een trend die ik toejuich, wat jij?
