Een zwembad is niet de meest voor de hand liggende concertlocatie. De akoestiek laat er flink te wensen over. Althans boven water. Wie wil weten hoe het onder water klinkt, moet zondag 19 juli in het Marnixbad zijn. Daar wordt een nieuwe versie opgevoerd van Water Whistle, van de Amerikaanse geluidskunstenaar Max Neuhaus.
Water Whistle is geen compositie, maar een kunstwerk waarbij water via slangen door fluitjes stroomt die onder het wateroppervlak hangen. Zo klinkt geluid dat te horen is door rustig op het water te drijven en af en toe je hoofd te laten zakken. De in 2009 overleden Neuhaus ontwikkelde voor elke opvoering een opstelling die was afgestemd op de grootte en eigenschappen van het zwembad.
In 1978 voerde hij zijn werk op in het Marnixbad (Marnixplein 1). Hij deed dat op uitnodiging van kunstencentrum De Appel, dat toen nog op de Brouwersgracht zat. “Maar het laten vollopen van de galerie is bezwaarlijk omdat het pand dan eerst waterdicht gemaakt moet worden”, legde de kunstrecensent van NRC Handelsblad de keuze voor het zwembad destijds uit.
Voor de nieuwe versie van Water Whistle deden muzikanten en geluidskunstenaars Pak Yan Lau, Thomas Jaspers en Herman van den Muijsenberg een jaar lang archiefonderzoek. Ze breidden het werk ook uit. Behalve fluitjes zijn zondag andere akoestische instrumenten te horen.
Het belooft een bijzondere ervaring, want geluid gedraagt zich onder water anders, net als onze oren. Zoals Neuhaus in 1978 uitlegde aan NRC Handelsblad: “Het geluid verplaatst zich veel sneller; je hoort niet alleen met je oren maar ook met je voorhoofd.”
Water Whistle revisited wordt zondag twee keer opgevoerd, om 11.00 uur en om 13.00 uur. Tickets zijn hier verkrijgbaar.
