Mensink zit al sinds 2014 in de Kinkerstraat. Maar sinds de vrouw van de eigenaar dit bakkerscafé heeft aangepakt, heet de zaak Lupin en heeft het een ‘Instagram-waardig interieur’. Je eet er zowel tosti’s en tomatensoep als American pancakes en broodjes sparerib.
De zaak op de Kinkerstraat 63, met een terras op de Bilderdijkstraat, is niet te missen als je in de buurt bent. Vooral toeristen weten het bakkerscafé goed te vinden. Toen de zaak nog als Mensink door het leven ging, heb ik er ooit krentenbollen gekocht. Zitten deed ik er niet; daar was de setting niet verleidelijk genoeg voor.
Sinds enkele weken is dat een iets ander verhaal: planten, rieten details, oudroze accenten, behang met weelderige bloemen. Een warmer geheel dan voorheen. Een tikkeltje Frans, zou je met een beetje fantasie kunnen zeggen. En dat matcht goed met de gloednieuwe naam: Lupin, waarbij je vast direct denkt aan de gelijknamige Franse Netflix-serie (met de fraaie Omar Sy in de titelrol).
Ontwikkeld tot lunchroom
Volgens de eigenaar past deze naam beter bij wie ze vandaag zijn. “In de afgelopen periode zijn we veranderd. We zijn gestopt met een groot deel van onze bakkersproducten en hebben ons steeds meer ontwikkeld tot een lunchroom.”
Dat de zaak is veranderd, blijkt uit alles. De vrouw van de eigenaar heeft niet alleen een Instagram-waardig interieur gecreëerd, maar ook haar tanden gezet in de socials (TikTok, Instagram). De kip Cajun sandwich en andere dagspecialiteiten flitsen er voorbij, net als de iced pink chai latte en andere kekke drankjes.
Iedereen pleasen
Verder heeft ze het menu aangepakt. Het hyperpopulaire matcha sijpelt door de drankkaart, waar ook gembershotjes, Fernandes en smoothies opstaan. Stevige eters ontbijten met een pistolet met gebakken ei en bacon, zoetekauwen kiezen uit een taartje van Holtkamp of American pancakes.
De kaart is er duidelijk op uit om iedereen te pleasen. Of je nu een fitgirl of –boy bent (Griekse yoghurt met vers fruit), snacker (torpedo gamba’s), carnivoor (broodje sparerib) of wereldburger (broodje pastrami New York Style).
Klassiekers
Persoonlijk ben ik vooral geïnteresseerd in klassiekers. Misschien omdat die steeds schaarser worden op menukaarten. Zo vind je lang niet overal meer een twaalfuurtje. Bij Lupin bestaat die uit een dagsoep, twee kleine broodjes, carpaccio en een kroket van Holtkamp (12,50 euro).
Tosti’s hebben we zat in de stad, maar betaalbaar zijn ze al lang niet meer. In deze zaak is de prijs redelijk (4 euro voor een tosti kaas). Waar ik vandaag echt trek in heb, is tomatensoep. Op Lupins Instagram-pagina zag ik een lekkere versie voorbijkomen.
Tomatensoep
Een supervriendelijke medewerkster brengt me de soep met een glimlach: “Ik hoop dat het u smaakt.” Qua tomatensoep ben ik nogal verwend. Ik woon om de hoek bij Café-restaurant Amsterdam, waar ze de beste tomatensoep van de stad verkopen (8,35 euro).
Lupins soep is minder stevig dan die van ‘Cradam’, maar een stuk goedkoper (6,50 euro). Om de soep hoger op smaak te krijgen, schud ik er flink wat zwarte peper op. Een beetje sambal, lijkt me ook wel wat. In ieder geval warmt de soep me goed op en zit ik droog, terwijl het buiten hoost en grijs is.
