‘Roze’ zelfbouw bij De Hallen

Aan de Bilderdijkkade komt een wooncomplex voor lesbiennes, homo’s, transgenders en bi’s (LHTB) van 55-plus. De gemeente Amsterdam en zelfbouwgroep De Roze Hallen hebben hiervoor dinsdag een optieovereenkomst getekend. Begin dit jaar meldden zich 82 groepen met belangstelling voor zelfbouw bij De Hallen, waarvan er vijf zijn uitgekozen. Een van die groepen is dus De Roze Hallen.

De Roze Hallen is de eerste zelfbouwgroep voor oudere LHTB’ers in Amsterdam. Voorzitter Karleen Veenker van de groep is blij dat een deel van deze groep Amsterdammers een eigen plek krijgt in West. ‘’West is een heel geschikte locatie. Er wonen al redelijk veel LHTB’ers en bovendien zijn er veel leuke uitgaansgelegenheden, zoals kroegen en een bioscoop. Dat maakt het voor deze doelgroep een heel aantrekkelijke buurt.’’

De zelfbouw is onderdeel van de gebiedsontwikkeling Hallen Noord van stadsdeel West. Het project Roze Hallen is ontstaan vanuit het initiatief OutForever, een organisatie die woningen in Amsterdam wil realiseren voor de lokale LHTB-gemeenschap.

Bij De Roze Hallen staan levenskwaliteit, zelfontplooiing en persoonlijke ontwikkeling centraal, ook bij het ouder worden. De participatiesamenleving betekent steeds meer een beroep doen op zelforganisatie en de directe omgeving. Voor oudere LHTB’ers kan dat extra lastig zijn. ‘’Het hebben van kinderen waar ze voor zorg op kunnen terugvallen, is voor deze groep bijvoorbeeld veel minder vanzelfsprekend. Bovendien komt het voor dat familiebanden gebroken zijn vanwege de geaardheid, dus: op wie kunnen ‘roze’ ouderen dan een beroep doen? Als we niets doen, zitten ze straks alleen en dat willen we natuurlijk niet.’’

De Roze Hallen streeft dan ook naar gezamenlijke inkoop van zorg en onderlinge ondersteuning. Maar dat is niet het enige motief voor het opzetten de roze woongemeenschap. ‘’Het is met elkaar toch ook gewoon een stukje gezelliger’’, aldus Veenker. ‘’Natuurlijk hebben we op dit terrein al een hoop gewonnen, zoals het recht op trouwen en kinderen krijgen, maar er rust toch nog een taboe op anders geaard zijn’’, stelt ze. ‘’Daarom is het fijn dat je weet dat de buurman in min of meer hetzelfde schuitje zit. Dat schept een band. We zijn dan ook blij dat we het mogen realiseren. Er zijn wel een aantal champagneflessen opengegaan om dit te vieren.”

Vorig artikelSchool niet blij met terras
Volgend artikelBroodje Pavlov
Donna Van der Kolk
Enthousiaste en vrolijke studente journalistiek met een passie voor schrijven en zingen