Column Linda: Spinnensoep en heksensnot

Hoogstins

‘Muahahahaaa! Kom jij eens even hier lekker heksje van me!’ Twee handschoenen grijpen me bij mijn schouders. Als ik omkijk, zie ik een spook wegfladderen. Het is vrijdagavond, pikdonker: Halloween straatfeest in de John Franklinstraat in De Baarsjes. De buurman-in-wit-laken is een van de organisatoren en heeft het gasten regelen klaarblijkelijk tot zijn persoonlijke missie verheven.

Met mijn pruik en masker kon ik erop wachten, maar ook onwetende voorbijgangers worden vrolijk besprongen. Net als niet verklede buren die eigenlijk naar The Voice willen gaan kijken. Te oud voor een gothic jurk? Joh. Dan kom je toch als feestelijk geboren?

Bij oma Mieke op nummer 38 kan iedereen even bijkomen. Uit enorme jerrycans schenkt ze gele en groene drankjes. ‘Heksensnot of uilenzeik?’ Van allebei wat mag ook, maar wel uit hetzelfde bekertje. Haar kleindochter, dat clowntje daar, moet al die troep straks opruimen. ‘Wat is uilenzeik mevrouw?’ wil een snotjochie met draculatanden weten. Ik herken hem van het groepje dat altijd bij mijn portiek staat te voetballen. Opgewonden rent hij met zijn limonadesiroop naar zijn vrienden. ‘Weet je wat dit is? Uilenpis!’
Tien deuren verder merkt Annet intussen dat het ronselspook resultaat boekt. Ze serveert spinnensoep – pompoensoep met ballen – en dat gaat hard. ‘Ik had gerekend op veertig porties’, zegt ze met een blik in de dampende ketel. ‘Volgens mij heb ik er al zestig tot zeventig uitgedeeld.’ Annet blijkt de opperheks van vanavond. Ze is de initiatiefneemster van het Halloweenfeest. ‘Ik heb honderd euro van de gemeente gekregen, voor bewonersactiviteiten is dat. Daar kun je niet veel voor doen natuurlijk, maar het gaat om de gezelligheid, toch?’

Zo is dat. Met een paar buren, die bier hebben meegenomen, slenter ik langs de feestlocaties. Voorbij een geveltuintje met doodskopvlaggetjes waar je giftige appels kunt rapen. Langs de pompoenen die de kids hebben versierd. Bij een student grabbelen we een vampiervingertje uit een doos smurfensnot. Een tiener die als geraamte is verkleed speelt gitaar. Ze zit eigenlijk te oefenen voor les, maar luisteren mag.

We blijven plakken bij dreadlock Ken, die marshmellows roostert op een barbecue waar heel West van zou kunnen eten. Zijn voordeur staat open voor wie de koelkast in wil duiken, een vriend verzamelt de lege flesjes. Het is er druk. Alhoewel niet veel drukker dan anders, want bij Ken op de stoep is het eigenlijk altijd feest. Alleen het gezelschap is vanavond gemêleerder. Er is zelfs een stel van de Admiralengracht.

‘Volgens mij zijn wij de enige straat in West waar het Halloween is’, zegt een buurvrouw. Ze klinkt trots. En stiekem zijn we dat allemaal een beetje. ‘Als er nou maar geen politie komt’, grijnst Ken. ‘Vanavond even niet alsjeblieft.’

(Linda van Tilburg)

Doneer