Het blijft koffie regenen, maar de nieuwste zaken hebben meer gemeen dan specialty coffee alleen. Patricia vertelt hoe dat zit.
1. Bo’s Amsterdam, Baarsjesweg 211
De directie van deze koffiezaak is zowat internationaler dan de Verenigde Naties. Eigenaren Mounir en Olivier zijn allebei Amsterdams. Mounir heeft daarnaast ook Marokkaanse roots. De zaak is vernoemd naar Oliviers dochtertje Bo. “Ze is voor een achtste Moluks. Haar moeder Bobby, die hier ook werkt, is half Moluks.”
Olivier straalt als hij het over Bo en Bobby heeft. Zijn bravoure komt me bekend voor. Wat blijkt? Hij is broer van Benten Wijnen, die je vast nog wel kent van hotspot Mundi, verderop aan de Postjesweg.
Bo’s Amsterdam is sinds begin maart open, maar deze loeigrote en lichte zaak komt niet uit het niets. Er bestaat namelijk al een Bo’s in Pollença, op Mallorca. In beide zaken gebruiken ze koffiebonen van het Spaanse Mistral Coffee.
Je kunt je tanden zetten in een kaascroissant of zuurdesem-kaastosti van buurtlieveling De Kaashut. Dagelijks maakt Bobby het aanbod compleet met koekjes en cakes met onder meer banaan. Hartstikke lekker allemaal, maar waar zijn de Molukse en Marokkaanse smaken?
Mounir – lachend: “Daar wordt aan gewerkt. Bobby is aan het experimenteren.”
Ik wil me natuurlijk nergens mee bemoeien. Maar koekjes met sagomeel in de stijl van Saparua zouden lekker zijn. Of anders een cake met de bekende Molukse specerijen: nootmuskaat, foelie, kruidnagel.
Qua Marokkaanse touch heb ik ook een idee: bastilla, filodeegpakketjes met een vlees- of kipvulling en poedersuiker on top. Mounir knikt: “Ja, dat zou leuk zijn. Misschien samen met briwats.” Deze krokante gevulde flapjes zouden er bij mij moeiteloos in gaan, bij voorkeur terwijl ik op het terras zit.
Vanaf daar heb je een panoramisch uitzicht; heel West trekt aan je voorbij. “Zie je die bloemenzaak aan de overkant? Daar kom ik bijna dagelijks. Om iets te kopen voor Bo’s of mijn vriendin.” Mounir is niet alleen romantisch, maar heeft ook smaak. De Keijzer behoort tot de topadressen in West.
2. Ikinari Coffee, Potgietersstraat 47
Op dit adres delen enkele kleine ondernemers een ruimte en stapelen de mogelijkheden zich op. Je kunt er lunchen, koffie drinken en een wijnproeverij of expositie bezoeken. Sinds 20 maart loopt Kinship van Angela Huizer, een Nederlandse fotograaf met Javaans-Surinaamse roots. In deze expositie toont ze haar familiegeschiedenis via foto’s, voorwerpen en een installatie.
Na het bekijken ervan nam ik een latte met koffie van Stooker Coffee uit Oost. Deze koffie kwam vakkundig en soepel uit de handen van Rick, een ervaren barista die samen met zijn partner Farrah sinds drie weken het koffiegedeelte runt: Ikinari.
Farrah heb ik in 2018 geïnterviewd. De topbarista vertelde toen dat ze gelukkig wordt als anderen van haar koffie genieten. Ze is de dochter van Maureen Tan, een gedreven dame die ooit een restaurant in Nieuw-West had en met haar vele kookboeken is uitgegroeid tot een autoriteit op het gebied van de Indonesische keuken.
Via haar moeder heeft Farrah zowel Nederlands, Indonesisch (Javaans) als Chinees bloed. Terwijl haar moeder van het koken is, houdt Farrah meer van het bakken. De zoetigheden bij Ikinari zijn dan ook van haar hand: fudge expresso brownies, blueberry yoghurt cakes.
Dikke kans dat ze dit aanbod uitbreidt met lekkers waarin haar roots naar voren komen. Ongevraagd geef ik tips: sponscake, koningskroon (een laagjescake met aardebeienjam), gevulde pandanflensjes. Farrah zegt dat ze er nog niet uit is, maar dat er zeker iets bijzonders komt.
Aangezien zij en Rick gek zijn op alles wat met Japan te maken heeft, is een Japans koekje ook een optie – schat ik zo in. Hun liefde voor dit land blijkt uit de naam: ikinari is Japans voor ‘opeens’ en ‘verrassing’.
Ze zijn er al verschillende keren geweest en hebben ontdekt dat de horeca in Japan uniek is. “Wat je in Japan ook eet of drinkt, het is altijd goed”, zegt Farrah. “Japanners gaan altijd voor kwaliteit en zijn ontzettend gastvrij.” Iets in mij zegt dat zij met Ikinari ook dat niveau van service willen halen.
3. Tuku, Tollensstraat 57Y
Over de roots van deze zaak die in februari openging, hebben we het al eerder gehad. Tuku in Oud-West is de eerste Europese vestiging van de gelijknamige Indonesische keten. Vooral in Jakarta kun je niet om dit label heen: in deze Javaanse stad zijn maar liefst 75 Tuku’s.
Het personeel in de Amsterdamse vestiging is divers – Indonesisch, Indisch, Spaans, Duits en Nederlands – en gebruikt koffie en palmsuiker (arenga) van Indonesische origine. Lees hier hoe de signature drink smaakt: Cipeta Arenga Latte.
Naast pisang goreng en andere zoete lekkernijen voor erbij heeft Tuku ook – en dat is best uniek – hartige snacks, zoals gebakken tofu en een broodje rendang van eend. Elke zondag pruttelt er soto lamongan, Javaanse kippensoep. Voor vega’s is er een variant met tahu en tempeh.
“Bij Tuku in Indonesië verschilt het eten per locatie”, zegt een medewerkster. “We kijken nu wat het best in Amsterdam past.” Ik opper om Indische spekkoek te serveren of, origineler, de Indonesische evenknie: lapis legit.
Ze lacht. “Dat zou best kunnen. Over kue lapis hebben we het ook gehad. Maar in Nederland houden ze niet zo van de puddingachtige textuur.” Inwendig schud ik mijn hoofd. Mijn Indische moeder zei het al: “Die belanda weten niet wat lekker is.” Ze had weer eens gelijk.
