Bloemen- en plantenwinkel De Lelie op de Witte de Withstraat bestaat 90 jaar. En al tachtig jaar is de zaak in handen van de familie De Vries. Plannen om te stoppen zijn er niet. “Je weet niet hoe lang je in het leven mag blijven, maar ik moet er niet aan denken niks te doen.”
De Lelie opende op 1 juni 1936, vertelt Jasper de Vries (88). Zijn vader, die een zaadhandel had in de Haarlemmermeer, nam de zaak tien jaar later over. Wat volgde was een soort woningruil: de oude eigenaar, ‘meneer Bergering’, verhuisde naar de Haarlemmermeer. Het gezin De Vries betrok met zijn vijven de inmiddels verdwenen woning achter de winkel op nummer 134. “De winkel was toen heel klein”, zegt Jasper. En wijzend op een hoek vol planten: “Daar was mijn kamertje.”
Corsages
Annemiek (77) wilde nooit van haar leven in de bloemen. Ze groeide op in de Alblasserwaard, waar haar vader in Oud-Alblas een bloemenwinkel had. “Ik kreeg altijd alle rotklusjes”, herinnert ze zich. “De hele dag corsages maken. Ik vond het verschrikkelijk.”
Maar het leven liep anders. Ze belandde in Amsterdam, op een zolderkamertje dat ze huurde van vader De Vries. Ze ging in de winkel werken en leerde Jasper kennen, die toen een groothandel had in exclusieve planten. Ruim vijftig jaar geleden nam Annemiek De Lelie over. Jasper stopte in 1985 met de groothandel en ging bij haar werken.
Wit poeder
Goede en slechte tijden wisselden elkaar af. De Witte de Withstraat straat veranderde, van de ‘koude kak’ uit Jaspers jeugd in een ‘lege straat’. Bewoners en winkeliers trokken weg naar Purmerend en Almere. Het ‘witte poeder’ kwam en drugsdealers en junkies maakten de dienst uit. Mensen liepen met neergeslagen ogen voorbij. ‘Je mocht niemand aankijken’, zegt Jasper.
Tegenwoordig zit de straat weer in de lift, zoals de hele Baarsjes. Maar ook dat heeft een keerzijde. Huren zijn fors gestegen en ‘een hele trits bloemenzaken is verdwenen”, zegt Jasper. Op de Hoofdweg en de Jan Evertsenstraat, maar ook elders in West, op de Bilderdijkstraat en het Bos en Lommerplein.
“Er zijn denk ik niet veel bloemenwinkels in Amsterdam die het zo lang volhouden als wij”, zegt Jasper. “Maar met kennis, kwaliteit en eerlijkheid kom je heel ver. Dat is het belangrijkste in ons werk.”
All you need is love
Vroeger leverden en verzorgden ze ook planten voor kantoren en scholen – ‘hele landschappen’ – en zelfs voor de set van televisieshow All you need is love. “Als we dan ergens binnenkwamen, zeiden ze: kijk, daar is de kwaliteit-express”, lacht Annemiek.
Tegenwoordig is er alleen nog de winkel, die van donderdag tot en met zaterdag open is. “Maar we zijn hier bijna altijd”, zegt ze. “Het is voor ons een hobby geworden om dit te doen.” Jasper: “We kopen onze planten rechtstreeks van kwekerijen. Dat zijn kassen van 20 meter hoog, met bomen uit Ecuador en allerlei tropische landen. Alleen daaraan beleven we al zo’n plezier. Dat we daar rond mogen kijken.”
Toch lijkt het onvermijdelijk dat De Lelie ooit stopt. Er is niemand om de winkel over te nemen. “Het is veertig jaar geleden dat ik voor het laatst vakantie heb gehad”, zegt Jasper. “Mensen willen dat niet meer. Alleen al met het verzorgen van de planten ben je twee dagen bezig. Maar het is leuk dat we het allemaal hebben meegemaakt.” Annemiek: “We zijn zeker geen luie mensen geweest.”
