Met de komst van Mano Bakery in de Kinkerstraat heeft West er weer een Italiaans bakkertje bij. Een Italiaans stel schoolde zich in enkele maanden om tot bakker en verleidt nu met focaccia’s, desembroden en amaretto swirls.
In het pand waar tot voor kort Chez Rosie zat, draaien de ovens sinds 22 juli weer overuren. Net als vroeger kun je van buiten direct de keuken in kijken en de bakkers zien kneden, rollen en decoreren. Voor de rest is het interieur zowat 180 graden veranderd: soberder qua kleur en minimalistischer qua meubliair. Zo is de grote tafel waar je met z’n allen kon hangen, vervangen door een lange tafel aan het raam. Vanaf de krukken zit je met je neus zowat in het straatleven.
“Niets leuker dan mensen kijken”, zegt mijn buurvrouw. “Dat verveelt nooit.” Een waarheid als een koe. Deze lady heeft een punt. Ze blijkt Chloé Ng te heten en oorspronkelijk uit Maleisië te komen. Als digital creator en eigenaar van website The Wild Reverie, laat ze zich graag inspireren door nieuwe (koffie)cafés.
Ze is lang niet de enige die komt koekeloeren. Heel wat andere twintigers stappen over de drempel van Kinkerstraat 51. Bakkertjes zijn hot. En het Instagram-verhaal van Mano Bakery prikkelt de nieuwsgierigheid.
Over een andere boeg
Ik had het er al eerder over in dit stuk. Eigenaren Lara en Alex kennen elkaar uit Verona, maar wonen sinds vier jaar in Amsterdam. Zij is opgeleid tot illustrator, hij was manager in de creatieve sector. Omdat ze hun kantoorbanen zat waren, besloten ze het over een andere boeg te gooien.
Daarbij lieten ze zich inspireren door Lara’s opa die veertig jaar geleden een bakkerijtje opzette in een garage en dat wist uit te bouwen tot de groothandel Gardapan. Het plan was er, nu de kennis nog. In zo’n zes maanden deden ze zoveel mogelijk bakkerskennis op en stoomden ze het pand in Oud-West klaar voor de opening.
Aantrekkelijk assortiment
Het is er behoorlijk zen, met dank aan hun hond Sunny, een voormalige reddingshond uit Berlijn, very easy listening-klanken op de achtergrond en Lara’s vriendelijke stem. Het assortiment is aantrekkelijk, helemaal als je bedenkt dat ze groentjes in het bakwezen zijn.
Bij de viennoisserie (zoete ‘broodjes’) springen drie exemplaren eruit: het bladerdeeggebakje met amandelroom, perzikcompote en jasmijn-chocoladecrème (5 euro), de amaretto swirl en de langgerekte ‘croissant’ met vanillecrème en aardbeien.
Op de vitrine lonken diverse focaccia’s, waaronder eentje met tomaat en verse basilicum. Pal daarnaast liggen belegde broodjes. Koffie is er ook, zodat je je lunch compleet kunt maken.
Uitbreiding Italiaanse bakkersroute
Volgende keer houd ik het niet bij een espresso, maar bestel ik ook een broodje met mortadella, pistachepesto en burrata (6,50 euro). En dan lekker voor het raam zitten om front row bij het straattheater te zitten.
Overigens is Mano Bakery zeker niet de eerste Italiaanse bakkerij in West. De Italiaanse bakkersroute die ik hier beschreef kun je voortaan uitbreiden met dit nieuwe adres.
