Op 14 maart verbrak de Staatsliedenbuurt gezamenlijk het vasten. Patricia schoof aan bij deze iftar in de Nassaukerk en ging blij naar huis. “De iftar was een oase van liefde in een op hol geslagen wereld.”
“Eerst een christelijk, daarna een islamitisch gebed. Het is toch fantastisch dat je in deze protestantse kerk ‘Allah Akbar’ hoort? Heel mooi dat dit samen kan gaan”, zegt mijn buurt- en tafelgenoot Anneke.
Op 14 maart zijn we allebei aangeschoven bij de iftar in de Nassaukerk. Voor deze maaltijd sloegen de stichtingen Samen Sterk Vrouwen West en Kerk en Buurt, de BIZ Staatslieden en de Nassaukerk de handen ineen. In dit artikel kondigden we dit event aan.
Nassaukerk 100 jaar
Als ik binnenkom, staan Darifa Benhadhoum en Nora Aamou op het podium. De drijvende krachten van Samen Sterk Vrouwen West verwelkomen de bezoekers en lichten het event toe. “Voor ons staat een iftar voor samenzijn en verbondenheid met de buurt.”
Ze leggen uit dat het vasten overal kan worden gebroken, maar dat het ze een goed idee had geleken om het dit jaar voor het eerst in de Nassaukerk te doen. Immers: “Deze kerk bestaat dit jaar honderd jaar.”
Hoge opkomst
De dames zijn een begrip in de Staatsliedenbuurt en ver daarbuiten. Met hun stichting steunen ze mensen die hulp nodig hebben, ‘ongeacht hun kleur, religie of afkomst’. Vanzelfsprekend hebben ze de iftar ook inclusief ingestoken. “Iedereen is welkom.”
Ruim 250 mensen hebben aan die oproep gehoor gegeven. “Meer dan verwacht”, zegt vrijwilligster Wil. “Er waren de afgelopen dagen al heel wat kaartjes verkocht, maar toch kwamen er nog veel mensen een kaartje aan de deur kopen. Best puzzelen. Eten was er genoeg, maar waar moest iedereen zitten? Super dat de meesten nu een plek hebben.”
Lokale ondernemers
Harold Kreuk, van Kringloopwinkel Nassaukerk, neemt het woord en kijkt tevreden rond. Soepel bedankt hij iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt, de vrijwilligers en de vele lokale ondernemers.
De bakkers van buurtlieveling Louf hebben het klokje rond gebakken om gratis kilo’s brood te kunnen leveren. Café Caribe doneerde melk en zonnebloemolie, Bario Market citroenen, de slager naast de AH in de Frederik Hendrikstraat kip en groenten. De Dirk en AH leverden ook bijdragen.
Horizon verbreden
Na Harolds bedankjes roept predikant Lydia Meiling op om ‘samen het leven als geschenk te vieren’ en krijgen de melancholische klanken van het veelgeprezen Amsterdams Andalusisch Orkest ruim baan.
Voordat om 18.45 uur het vasten wordt gebroken en we gaan eten, moedigt een orkestlid ons aan om ‘elkaar op te zoeken en samen kracht te vinden’.
Aan lange tafels zitten tieners, gezinnen, alleenstaanden en stelletjes naast elkaar. Jong, ouder, christelijk, islamitisch, met of zonder tint. Iedereen is er. “Toch zijn er relatief weinig mensen met een islamitische achtergrond”, aldus mijn overbuurvrouw. “De meerderheid is wit en 50+.”
Ze heeft een punt. Maar het leuke is dat ik ontzettend veel nieuwe gezichten zie, terwijl ik hier ruim 25 jaar woon. Ik praat met mensen met wie ik nooit eerder heb gesproken, zoals mijn oudere tafelgenoten. Door de korte speeches leer ik iets over christelijke én islamitische vastentradities. Bovendien laaf ik me aan Arabische klanken en Marokkaans lekkers. Op die manier verbreed ik mijn horizon.
Warm gevoel
De vele vrijwilligers maken meters met grote dienbladen en delen eten uit: de soep harira, pastasalades, auberginedips en kip- en groenteflapjes. We smullen erop los en praten terwijl we stukken brood scheuren. “Bijzonder dat wij hier met z’n allen zitten.” “Knap hoe dit is geregeld.”
Mourad Saber, mede-eigenaar van Louf, komt bij ons tafeltje staan. “Ik geniet hier enorm van. Geweldig dat de kerk zo vol zit.” De vrijwilligers delen thee uit, het orkest treedt voor het laatst op. Een paar mensen zingen mee, er wordt geklapt.
Met een warm gevoel sta ik rond 20.30 uur weer buiten. De iftar was een oase van liefde in een op hol geslagen wereld. Mijn vriend filosofeert: “We beseffen dat mensen van elkaar verschillen, maar dat we uiteindelijk samen één zijn.”
Goed doel
Ook zo bijzonder: de opbrengst van de maaltijd komt ten goede aan maaltijden voor mensen die het minder hebben. Het team van Samen Sterk Vrouwen West bereidt die maaltijden en deelt ze uit aan buurtgenoten die een steuntje in de rug kunnen gebruiken. De iftar is absoluut voor herhaling vatbaar. Hopelijk wordt het een traditie.
Ik voel trots voor de buurt waarin ik woon. De opmerking van vrijwilligster Wil doet daar een schepje bovenop. “Ik woon in de Jordaan, maar vind de Staatsliedenbuurt veel leuker: diverser en levendiger. Er is altijd en overal wat te doen. Ik raad je aan om een keer te gaan eten bij Zaal 100 in de Wittenstraat. Het eten is er heerlijk en voor 1 euro heb je al een drankje.”
