Bij Café Conrad borrel je met pretzels en kost de daghap een prikkie

Café Conrad. (Foto Patricia Jacob)
Hoogstins2024

Volgens Patricia is Café Conrad in de Zocherstraat een adres waar je wilt zijn, alleen moet je het wél eerst vinden. Ze leidt je er graag heen, zodat je ‘een zaak vindt die je hart écht raakt en waar je uren zou kunnen hangen’.

Op het terras van Café Conrad in de Zocherstraat 10 wapperen nog oranje vlaggetjes van Koningsdag. “We hadden hier een Boozy Brunch met hotdogs en Aperol Spritz”, lacht eigenaar Moritz Blumhagen. “Een verzoek van de buurt.”

Omdat Blumhagen input van de buren essentieel vindt, maakte hij na de opening van zijn zaak een speciale WhatsAppgroep aan. Leden kunnen er initiatieven delen en suggesties doen. “Omdat ik de buren vaak op het terras spreek, is Whatsapp lang niet altijd nodig. Ze vertellen me meestal rechtstreeks wat hen leuk lijkt – een spelletjesavond, livemuziek, een BBQ – en dan hebben we het erover.”

Geen ‘gewone’ cafébaas
Blumhagen verhuisde vier jaar geleden van Berlijn naar Amsterdam. Na een uitstapje naar de IT keerde hij terug naar de horeca, de branche waar zijn hart ligt en waarvoor hij is opgeleid. Van 2015 tot 2017 deed hij de Hogere Hotelschool in Den Haag.

Sinds begin vorig jaar bestiert hij in Oud-West een café dat is vernoemd naar zijn vader. In alles wat de ondernemer doet, merk je dat hij anders is dan ‘gewone’ cafébazen. Zo probeert hij constant een link met de buurt te maken. Niet alleen door de WhatsAppgroep, maar ook bij zijn keuze voor leveranciers. Het liefst haalt hij zijn spullen op kruipafstand, maar in ieder geval in de stad.

Zijn wijn komt van een zaak om de hoek, op de Overtoom. Zijn ene buurvrouw maakt de jam bij je croissant, een andere levert de kunst in het café. Zijn oud-collega Emily bakt de paddenstoelentaart die hij serveert. “Sinds kort heeft zij haar eigen zaak in de Javastraat, M Pies. Dit café is mijn droom, maar ik wil er ook de dromen van anderen mee ondersteunen.”

Tulpenlimonade
Behalve liefde voor zijn omgeving, stroomt er creativiteit door Blumhagens aderen. Zelden zag ik zo’n originele drankkaart! Comme il faut zitten er natuurwijnen tussen het wijnaanbod, maar daarnaast heeft hij ook gekke bessen- en tulpenlimonade.

“Grappig hè? Voordat ik een slok tulpenlimonade nam, besefte ik dat ik geen idee had hoe tulp smaakt.” Ook ik had geen flauw benul. Inmiddels weet ik dat de prikkelende limonade ietwat floraal smaakt. Nog een feit: ondanks de looks van ranja, is deze limonade frisser en veel minder zoet.

Daghap
Voor erbij zijn er kaasblokjes, gerookte amandelen, olijven en een bio pretzel met gerookte boter (6,50 euro). Een Duitse krakeling. Hoe leuk is dát? “Ik haal de pretzels bij een kleine zaak in De Pijp”, glundert Blumhagen.

Gretig bekijk ik de rest van het menu. Ik zie mezelf al dineren met de soep van de dag, aardappelsalade met ei en en kimchi- en pastramibrood. De daghap met brood zou ook een idee zijn (16,50 euro).

Op het bord lees ik dat deze maaltijd op woensdag en donderdag extra voordelig is (13,50 euro). Je krijgt dan bijvoorbeeld een cassoulet (Franse stoofschotel) van linzen met wortel, paddenstoelen en bleekselderij. Het wordt wat eentonig: ook voor deze optie steek ik een duimpje omhoog.

Provençaals dorpsplein
In de Amsterdamse horeca zitten veel beige eenheidsworsten, maar toch stuit je soms op een zaak die je hart écht raakt en waar je uren zou kunnen hangen. Café Conrad is zo’n uniek adres.

Op het terras niets dan kindergekwetter, terwijl verderop toch echt auto’s razen. Alsof je op een Provençaals dorpsplein zit: houten bank om een boom, geel vogelhuisje daarboven, stoeltjes in diverse kleuren, her en der bloempotten. Hier wil je zijn, alleen moet je die plek wél weten te vinden.

Weg wijzen
Laat me je de weg wijzen! Ga naar de Overtoom en loop naar het Spaanse restaurant Parallel (nrs. 495-497). Kom je vanaf het Leidseplein, dan zit de  Zocherstraat links: het is de eerste steeg na het restaurant. Loop door tot je niet meer verder kan (en uitkijkt op het gebouw Klein Vondelpark). Et voilá, je bent er.

Als ik wegga, zwaai ik als een dolle naar de eigenaar en meld ik dat ik terugkom. “Dat hoop ik écht. Je bent altijd welkom”, zegt hij. Lief!

Café Conrad. (Foto Patricia Jacob)
DeWestkrant