In de jaren 80 was Malaga-ijs niet aan te slepen. Tegenwoordig moet je wat meer je best doen om dit ijs met rum en rozijnen te vinden. Patricia leidt je naar de beste zaak voor een trip down memory lane.
“Ze noemen het ook wel Boerenjongens”, zegt Jordi Klebach als ik vraag om twee bolletjes Malaga (2 euro per bol). Samen met zijn vader Job runt hij Chocolateria & Desserteria Jordino aan de Haarlemmerdijk 25A.
Net over de grens met Westerpark kun je hier sinds 1993 terecht voor pumps van chocolade, macarons à la Paris, goddelijke champagne-roomtruffels en reuzen van dessertbonbons. Alles handgemaakt met de beste ingrediënten.
De familie Klebach staat voor kwaliteit en weet de excellente naam van Jordino al jaren huizenhoog te houden. Over mijn liefde voor deze zaak kan ik boeken volschrijven. Maar vandaag houd ik het kort en zoom ik in op het ambachtelijke Italiaanse ijs van deze prachtzaak.
Discohit Dolce Vita
Bij Jordino draaien ze met evenveel gemak eigentijdse (Aperol Spritz, bastogne, cheescake) als klassieke smaken (hazelnoot, koffie-mokka, citroen). Kinderen lopen er standaard de deur uit met smurfenijs. Ik kies meestal voor pistache, vanille of kokos.
Maar met het tropische weer van vandaag ben ik in een nostalgische bui. Dolce Vita van Ryan Paris zingt door in mijn hoofd. Inwendig zing ik mee met Righeira’s zomerhit Vamos a la playa. Jaren 80, met de bus naar de Spaanse stranden, zonnebaden met olijfolie bij wijze van zonnebrandcrème, disco’s en ijs, véél ijs. Bij voorkeur de smaak Malaga. En dan lebberen als een hond.
Echte rum
Jordino verkoopt naast sorbetijs op basis van melk, suiker en slagroom. Dat er in mijn bollen slagroom zit, is glashelder: fluweelzacht. De forse rozijnen ertussen zijn vlezig en tjokvol smaak. “Dat komt omdat we ze hebben geweld in rum van Van Wees. Wij gebruiken échte rum, géén extract of Marsalawijn”, zegt Klebach.
Ik lik als een dolle aan mijn ijsje en doe dat blijkbaar met zoveel verve dat een voorbijganger me aanspreekt. “Zo mevrouwtje dat smaakt u wel heel lekker hé?” Ik knik en wil hem bijna een lik geven, maar smetvrees houdt me tegen. Jammer! Lekkere dingen moet je immers delen. En dit ijsje zou iedereen eens in z’n leven moeten proeven.
