Terugkijkend op de afgelopen bestuursperiode is er voor mij één inzicht dat overal bovenuit steekt. Ondanks dat de wereld momenteel een onrustige plek is waar je soms cynisch van wordt, omdat het nieuws vol conflicten, tegenstellingen en zorgen staat, lijkt het in de buurt anders te zijn. Want zodra je uitzoomt op de wereld en inzoomt op je eigen straat of buurt, zie je dat mensen zich inzetten voor elkaar. Mensen die hun buurt mooier willen maken, die bruggen bouwen en contact met elkaar zoeken.
Daarom is mijn belangrijkste les van de afgelopen 4 jaar: investeer in de mensen om je heen. Leer elkaar kennen. Maak een praatje. Ga naar de markt en spreek elkaar. Stap eens binnen bij een buurtinitiatief of ga naar een buurtevenement. Want hoe meer we online leven of naar het nieuws kijken, hoe groter de afstand tussen mensen lijkt te worden. Zodra je elkaar ontmoet, verdwijnt die polarisatie en ontstaat er iets wat beleid niet kan afdwingen: verbondenheid.
Die verbondenheid heb ik overal in West gezien. Tussen bewoners én ondernemers. Ik ben dan ook trots op de grote en kleine stappen die wij samen met het stadsdeel hebben gezet. Op de Energiewending, die tijdens de energiecrisis meer dan 1500 huishoudens hielp en mensen blijvend in contact bracht met ondersteuning vanuit de gemeente. Op de mensen van MidWest, waar ontmoeting altijd weer centraal staat. Op het Westergasterrein, waar ruimte is ontstaan om samen te zijn en waar van alles wordt georganiseerd. Op de bewoners achter Keti Koti Westerpark, waar jaarlijks een prachtige maand wordt georganiseerd, waar zoveel mensen samenkomen en zich verbonden voelen.
Ik ben trots op de grote projecten die misschien minder zichtbaar zijn, maar die wel een blijvend verschil maken, zoals de zonnepanelen op balkons. Of de aankoop van het Veenweidegebied bij Sint Barbara, dat behouden blijft voor de toekomst. Op de zorgboerderij die was afgebrand in het Westerpark, maar die binnenkort gelukkig haar deuren weer opent. De extra bomen en de verbeterde inrichting van het Westerpark. Alle winkelstraten in West, die goed samenwerken met het stadsdeel en waar nu overal fantastische feestverlichting hangt tijdens de donkere dagen. En de pilot op de Ten Katemarkt, waarbij een aantal ondernemers nu zelf meer verantwoordelijkheid gaan nemen voor de markt.
Niet alles was gemakkelijk. Besturen betekent ook omgaan met verschillen van inzicht. Dat heb ik geleerd bij dossiers als de Hollandsche Manege, waar stevige discussies werden gevoerd over evenementen en nachtcultuur. Of bij de complexe onderhandelingen rond Sint Barbara. Juist dan blijkt hoe belangrijk het is om te blijven luisteren, ook als je het oneens bent. Dat is misschien wel de belangrijkste les die ik meeneem: er is bijna áltijd een weg vooruit, maar alleen je bereid bent naar elkaar te luisteren.
Veel van wat we de afgelopen vier jaar hebben bereikt, hadden we nooit alleen kunnen doen. Ik bedank alle inwoners, ondernemers en organisaties die zich elke dag inzetten voor hun buurt. Zij zijn écht de motor van West.
Misschien heb ik niet iedereen tevreden kunnen stellen. Maar als mensen het gevoel hebben gehad dat hun stem ertoe deed, dan kijk ik met tevredenheid terug. Want uiteindelijk draait goed bestuur niet alleen om stenen, bomen, energieprojecten of vergunningen. Het draait om mensen. En juist in die mensen heb ik de afgelopen jaren het meeste vertrouwen gekregen en hopelijk vertrouwen gegeven.
Ik geef dit vertrouwen door aan het nieuwe bestuur en word zelf stadsdeelvoorzitter in stadsdeel Zuid. Daar heb ik ook veel zin in en ik neem mijn ervaring uit West mee.
Tegelijkertijd betekent dit afscheid nemen van Stadsdeel West, waar ik met ontzettend veel plezier gewerkt heb met bewoners, ondernemers en ambtenaren die elke dag ervoor zorgen dat onze stad draait en vooruitgaat. En dit was een enorm voorrecht.
